Strona pamięci – Luna

Lunka - dziękuję za Twoje pieskie życie 💓 Kiedy niemal 10 lat temu odwiedziłem schronisko, było tam mnóstwo biednych, niesprawiedliwie przez los potraktowanych piesków. Jednak tylko jeden z nich podbiegł do płotu z oczami wręcz błagającymi 'proszę, zabierz mnie ze sobą'. To byłaś właśnie Ty. Zawiozłem Cię do domu rodzinnego, gdzie miałaś przebywać do czasu, aż ukończę seminarium i trafię na pierwszą parafię. Stało się trochę inaczej, bardzo przywiązałaś się do mamy i taty, a Oni do Ciebie. Zostałaś więc u nich, zawsze jednak niesamowicie się ciesząc z mojego przyjazdu i wspólnych spacerów. Niektórzy powtarzali mi: Za bardzo 'uczłowieczasz' zwierzęta. A ja się nie wstydzę i teraz powiedzieć: byłaś członkiem Rodziny, byłaś Przyjacielem. Nie znam grzeczniejszego, bardziej oddanego i rozumnego pieska. Na zawsze będziesz w moim sercu ❤️ Czy w Niebie jest miejsce dla zwierząt, spytacie mnie jako księdza. Z jednej strony wiemy, że to człowiek jest wyróżnionym Dziełem Boga, którego dusza zmierza do Królestwa Niebieskiego. Z drugiej strony, tak po prostu zostawię tu cytat z Encykliki Papieża Franciszka 'Laudato si': „Życie wieczne będzie wspólnym zadziwieniem, gdzie każde stworzenie, świetliście przemienione, zajmie swoje miejsce”. Żegnaj Luneczko (?) 💔